Er stond vandaag geen grote citytrip op ons schema. We hadden gisteravond op het internet opgezocht wat we hier op niet al te grote afstand van ons vakantiehuis nog konden bezoeken, want men had een warme dag voorspeld voor dinsdag 23 juli. Dat is het ook geworden. Er zijn in de Orcia vallei een aantal warmwaterbronnen waarrond er reeds bij de Romeinen badplaatsen ontstaan zijn. Het warme water is van ondergrondse vulkanische oorsprong en bevat veel mineralen en zwavel. De meest nabije plaatsen zijn Chianciano Therme en Bagno Vignoni. Bagno Vignoni is een klein dorp, eigenlijk een aantal huizen die rond een vierkant aangelegde warmwatervijver lagen, we hadden dan ook niet te hoge verwachtingen. Vandaaruit zouden we door de vallei van Orcia doorrijden naar het grotere Chianciano Therme, dat een beetje op de stad Vittel of Spa lijkt.
Om naar Bagno Vignoni te rijden moeten we via de mooie weg die van Montepulciano via Pienza tot San Quirocho loopt.
Onderweg hebben we wat foto’s genomen van de vele wegwijzers naar agriturismo vakantiehuizen.
 |  |  |
Bij Montepulciano zagen we ook een paar kloosterzusters in witte habijt en zoals zo dikwijls wielertoeristen.
 |  |
Bij de stadspoort van San Quiricho moeten we links de Via Frangiani volgen richting Rome.
 |  |
We reden nu door de heuvels aan de rand van de vallie. Een paar kilometer voor Bagno Vignoni zagen we naast Bagno Vignoni ook Rocca d’Orcia en Castiglione d’Orcia op 2 heuveltoppen naast elkaar.
In Bagno Vignoni hebben we onze wagen terug geplaatst op een gratis parking een paar minuutjes van het dorpscentrum. Vandaar wandelden we door een parkje en kwamen we direct in het dorp, dat rond het vierkant aangelegde warmwatervijvertje ligt.
 De wagen weer afgedekt tegen de zon. |  Het dorpje met de warmwatervijver. |
 Een lokale conceptuele ‘artiest’ heeft er zijn inspiratie mogen op los laten. |  Vanonder dit afdak konden pausen en prinsen in het water. |
Baden is hier vreemd genoeg verboden, terwijl in de middeleeuwen zelfs Paus Pius II van Pienza naar heir kwam om te baden.
In het dorp kan men enkel baden in de zwemkommen die door enkele hotels aangelegd zijn (15 euro per dag). Er was echter nog een mogelijkheid die we dra zouden ontdekken. Wanneer we wat afdaalden uit het centrum voorbij de hotels, kwamen we op een rots die uitgaf over de vallei. In deze rots waren in de middeleeuwen kanaaltjes gegraven om een watermolen aan te drijven met het warme water. De watermolen bestaat niet meer, er zijn enkel nog de kanaaltjes en de putten waar het water opgevangen werd om de molen aan te drijven.
 Het warme water loopt ondergronds onder de huizen en hotles en mondt uit in kanaaltjes die in de travertijn rotsen zijn uitgehouwen. |  Het water loopt verder naar enkele reservoirs uitgehouwen in de rotsen. |
 Aan de rand van de rots stroomt het in de invoer voor de molen. |  De invoer van de molen, door de eeuwen heen heeft kalk en zwavel zich afgezet op de muur. |
Nu kwam nog het meest indrukwekkende deel van onze ontdekking: het water loopt voorbij deze putten over de rand van de rots naar de vallei toe. Onderin de vallei zijn er nog waterbekkens waar het zwavelhoudend water opgevangen wordt en waar je gratis kunt baden. Het water in het eerste bakken is nog sterk zwavelhoudend maar niet meer zo warm, in de zomerzon biedt het meer dan genoeg verfrissing. Het 2de bekken is zuiverder water, heeft riet aan de randen en wordt bewoond door heel veel grote libellen, blauw en rood van kleur.
 Boven liggen de reservoirs, het water loopt via enkel kleine watervalletjes verder naar beneden. |  Het reservoir onderaan waar je ook kunt zwemmen. |
 Gudrun praat met Belgische badgasten uit Limburg. |  Grote bleekblauwe libelle. |
In het bekken met zwavelhoudend water zat een Beglisch koppel te spelen met hun 2 kindjes. Gudrun heeft wat gebabbeld met hen terwijl Jan nog enkele foto’s nam.
Ondertussen was het middag en rond de 30°. We zijn terug naar boven gestapt, tevreden over onze ontdekking. We zijn dan met de wagen naar Rocca d’Orcia gereden.
 Door het dorp terug naar de parking. |  Nu zien we de rots met het zwavelhoudend water vanaf de heuvel van Rocca d’Orcia. |
 |  De vesting. |
Rocca d’Orcia ligt tegen de heuveltop, helemaal bovenaan staat een vestingtoren, maar vandaag zijn we niet zo ver geraakt. We vonden het de steile klim door het dorp tot helemaal aan de vesting deze keer niet waard. We zijn gestopt in het dorp om een koffietje te drinken. Het dorp was zeer stil, bijna geen mens te zien in de straatjes. Op de terugweg zijn we langs een wandelpaadje afgedaald richting parking. In een tuin stond een oudere dame fruit te plukken, we vroegen of we in de goede richting gingen, zij antwoordde bevestigend en bood ons wat pruimen uit haar tuin aan.
 Vanaf de parking naar de ingang van het dorp. |  De vallei van Orcia gezien vanaf Rocca. |
 |  |
We zijn met de wagen afgedaald en name de via Frangiane terug in de vallei. Om terug te keren naar huis, moesten we de vallei doorsteken en door de heuvels rijden langs Chianciano Therme.
| We moeten door de vallei en over de heuvels aan de overkant. Een aanrader. |  Een oprijlaan die naar een boerderij (of buitenverblijf) leidt. |
 Hier moeten we de via Frangiane verlaten en richting Siena nemen. |  Voorbij het oude stadsgedeelte van Chianciano Therme. |
Deze rondrit door de vallei van Orcia is echt de moeite waard, zowel voor auto-, moto- als fietsliefhebbers. Deze laatsen moeten echt wel fit zijn.
Eenmaal terug thuis hebben we genoten van Penne all’Arrabiata, een stukje meloen, een koffietje van onze espressomachine en wat gezwommen en gerust.
La vitta รจ bella.
 Middagmaal. |  Dessert van gele meloen. |  Avondmaal |
‘s Avonds hebben we op ons terras nog wat genoten van de lokale wijnen samen met onze buren.
Een late bezoeker, waarschijnlijk een jong vleermuisje dat de weg kwijt was.
Aangezien dit verslag reeds een dag ten achter is, wens ik jullie allen ene goede dag en aan de Toscaanse wijnboeren een goede oogst!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten