Deze morgen hebben we genoten van ons ontbijt op het hotelterras met een prachtig uitzicht over de vallei.
 Lekkere koffie… |  Verslag van de vorige dag publiceren. |
 Kerkje met uienspits |  Dorpje langs de flank van de berg |
 De snelweg van de Brenner naar Modena, daar moeten wij op |  Eerst nog een paar haarspeldbochten tot aan de vallei met de snelweg-oprit. |
 Dappere wielrenner die bergopwaarts fietst. |  Ook veel motorrijders op de gewone weg |
Eenmaal op de autostrada voorbij Bozen kregen we eenmaal te maken met een file. Na een kilometer filerijden zagen we de oorzaak: door bumperkleven stonden er 3 auto’s aan elkaar ‘gekleefd’ op het rechterrijvak. Blijkbaar enkel blikschade gelukkig.
Voorbij de file reden we vlot verder en het landschap veranderde langzaam van bergen naar heuvels. We passeerden het Garda meer aan de rechterkant, zonder het te kunnen zien, maar hier verlieten vele autotoeristen de autostrada.
 Druk verkeer tot aan het Garda meer. |  De begroeing wordt zuiders. |
 Wij volgen richting Modena. |  De Po rivier |
 In de Po vlakten wordt ook rijst geteeld. In deze foto zie je ook de typisch roestige Iatliaanse vangrails, deze zijn zo op elke snelweg. |  Auto’s met aanhangwagens mogen niet inhalen en maar goed ook. |
In Modena worden de Ferraris gemaakt maar we hebben er maar 2 gezien onderweg naar Firenze. Doordat ze uit de tegenoverliggende richting kwamen zijn er geen foto’s van.
Voorbij Modena rijden we op de A1 van Milaan naar Rome. We zijn over de middag even gestopt om wat brood met kaas te eten en iets te drinken voor we onze weg verderzetten richting Firenze via Bologna door de Appenijnen. Het was ondertussen reeds 29° warm.
Even over Bologna heeft de GPS ons even om de tuin geleid. We moesten afrijden van de A1, wat we al vreemd vonden, dan betalen aan het tolhuisje, daarna op een rondpunt rondrijden tot we weer aan de oprit van de A1 stonden een naast datzelfde tolhuisje ons ticket moesten nemen om terug de A1 op te rijden. Dit was een rare en compleet overbodige streek van onze GPS.
De weg door de Appenijnen is een opeenvolging van korte tunnels en bruggen en veel bochten.
 Stoppen aan een kleine parking voor een kleine snack en een kleine boodschap. |  één van de vele bergtunneltjes. |
 Afdalend uit het gebergte moeten we nog steeds Firenze volgen. |  De heuvels van Toscane verschijnen. |
Nog een eind de snelweg volgen voorbij Firenze, zien we eindelijk de afrit voor Montepulciano.
Verder kon onze GPS het adres van ons vakantiehuis niet vinden, we zijn dan maar naar Montepulciano centrum gereden en hebben in een plaatselijke wijnhandel de weg gevraagd. De dame van de wijnhandel heeft de eigenaars van ons vakantiehuis gebeld en de weg gevraagd. Dankzij haar uitleg konden we uiteindelijk het vakantiehuis Le Due Chiarine vinden (als waardering hebben we een rode wijn van Montepulciano gekocht). We zijn wel eerst eens voorbij het huis gereden zonder dat we het bemerkten.
 Ons terras |  Een fles huisgemaakte wijn aangeboden door de eigenares. |
 |  |
De eigenares van Le Due Chiarini heeft ons het huisje en waar alle keuken en badgerei was getoond. Ze heeft ons een huisgemaakte witte wijn en een zelgebakken pruimentaart gegeven. We hebben ons verfrist en kennis gemaakt met de bewoners van het 2de vakantiehuis een koppel Nederlanders met 2 kinderen en de grootmoeder.
‘s Avonds zijn we op aanraden van het Nederlands stel in het restaurant aan de overkant een pizza gaan eten, wel lekker maar niet zo goed als de pizza in Donaustauf. Het was nog altijd ongeveer 30° dus zaten we op het terras.
Daarna hebben we ons op de ligbedden naast het zwembad gelegd onder de sterrenhemel. Tegen 22:30 zaten we in bed.
Dit verslag heeft Jan getypt de middag erna vanop het terras, dus wensen we een goede dag en goed weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten