2013-07-19 Castiglione del Lago en de zwaluwen

Italiaans voor beginnende vogelliefhebbers:

• Zwaluw : rondine
• Zangvogel: uccello canoro

Deze morgen zijn we later opgestaan. We hadden een uitstap gepland naar Castiglione del Lago,wat maar op 12 km bij ons vandaan ligt.

Castiglione ligt aan het Lago Trasimeno, wat het 4de grootste meer van Italië is. De stad ligt ook weer op een heuvel en heeft een groot palazzo en aanpalende burcht die over het meer uitkijkt.

Binnenrijden van Castiglione doe je langs een rond punt met een fontein.

We parkeerden onze wagen op een gratis parking ten zuiden van de stad op 100m van het meer. We zijn even op een kleine pier gewandeld die in het meer liep.

Een speciale raderboot om de bladeren van de bomen uit het water te scheppen. Daar zijn ze per strandje toch een tijd mee bezig.	Op de pier kijkend naar het werk van de raderboot.
Onze wagen staat met een deken tegen de zon op de 2de rij.	Een oma en haar kleinkind die pijnboompitten rapen.

Voorbij de parking loopt er een stenen trap tot aan de muren van de stad. Wij beklommen de trap en trokken dan langs de muren rondom het kasteel om het meer en de omgeving te zien. De heuvel is begroeid met olijfbomen en pijnbomen. In de pijnbomen zagen we 2 gekuifde vogels rondvliegen

De gekuifde vogel die we zagen: de hop (latijn: upupa epops)

Gudrun aan het begin van de trap.	Is ‘t nog ver?
Olijfbomen en pijnbomen.	Enorme zwermen zwaluwen nestelen zich in openingen van de burchtmuren. Hier zitten ook veel vliegjes in de lucht, een festijn voor de zwaluwen.

Langs de poort aan de noordzijde zijn we de stad ingewandeld. We hadden niet te veel verwacht van de stad, maar het bleek toch weer uit mooie steegjes en gebouwen te bestaan.

De hoofdstraat.	Een rijkversierde patriciërswoning.
Weinig volk op de been.	Op de 1ste verdieping van een café zaten allerhande keramieken beeldjes.
Het einde van de hoofdstraat met uitzicht op de weg naar Montepulciano.	Nog een patriciërshuis, netjes geschilderd.
Langs een zijstraat onder de loopbruggen van de restaurants naar hun terrasjes aan de stadsmuur.	De eigenaar heeft zijn Harley Davidson mooi opgeblonken.
Pleintjes en terrasjes.	Uitzicht over de zuidelijke muur.

Na de rondwandeling door de stad kwamen we terug aan de stadpoort waar ook het Palazzo ligt met toegang tot de burcht. De toegang voor beide was 5 euro per persoon, maar het loonde de moeite.

Iedere kamer van het Palazzo had mooie fresco’s.	Een uitzicht uit de slaapkamer van de kasteelheer.
Van het Palazzo loopt een lange tunnel in een vestingmuur tot aan de burcht.	Het einde van de tunnel is in zicht, gelukkig zijn we enkel magere mensen tegengekomen.
In de burcht bereidt men een spektakel voor.	Langs de burchtmuren.
Ingang tot de hoofdtoren.	Van bovenop de hoogste toren en mooi uitzicht rondom. Hier de westkant naar Montepulciano.
De noordkant over het meer, als je goed kijkt zie je nog enkele zwaluwen die rondom de toren zoeven.	De zuidkant.

Ondertussen was het ongeveer 13:30 in de namiddag en we verlieten de burcht en de stad via de zuidelijk poort om terug bij onze auto uit te komen. We verlieten de stad, weer een mooie ervaring rijker.

Laatste zicht op de stad voor we vertrekken.

Het jachthaventje.

Onderweg naar huis hebben we ene binnenwegje genomen, we zager er onder andere een pijnboomplantage (voor de pijnboompitten):

Omstreeks 14:00 kwamen we thuis en hebben we een slaatje gemaakt met krulsla, gedroogde tomaatjes, mozzarella, artisjokbodems en meloen (meloen is een variant op het slaatje van Piet Huyzentruyt, opdat het slaatje iets minder bitter zou zijn).

In de namiddag hebben we ons wat ontspannen in het zwembad, waar we alleen waren; onze buren waren op uitstap.

Omstreeks 16:00 begonnen er zich meer en meer donderwolken te vormen. We zijn dan uit het zwembad gestapt. Tegen 16:30 was de zon niet meer te zien en begon het te bliksemen en donderen. Daarna kwam een heel lange grote regenvlaag. Onze ramen waren dicht, maar onze deur niet helemaal, want die zit onder een afdakje. Maar door de wind werd de felle regen toch ons keukentje ingedreven.

Om 18:00 was alles over. Deze avond zou de huisbazin ons trakteren met een maaltijd van lokale specialiteiten omstreeks 19:00. Om de honger wat te stillen tegen dan hebben we nog wat van de meloen gegeten, de cavaillon die we kochten op de markt gisteren.

Het begon ondertussen op te klaren, maar de zon is er nooit meer volledig doorgekomen, daardoor bleef het wat minder warm de rest van de avond (19°).

Om 19:00 kwam onze huisbazin langs met onze maaltijd. Onze Nederlandse buren waren nog niet opgedaagd. We hebben nog wat gepraat met de huisbazin en haar echtgenoot tot onze buren aankwamen. We hebben onze tafels samen geschoven en tezamen van onze maaltijd genoten.

De hapjes van het voorgerecht.

Genieten van de maaltijd in de ondergaande zon.

Onze buren hebben getrakteerd met een paar flessen Italiaanse schuimwijn, prosecco’s van een goede kwaliteit: Zonin (geen hoofdpijn de dag erna). Na het eten babbelden we nog wat verder tot we rond 23:00 naar bed gingen.