2013-07-26 Met de ferry op de Middellandse zee

Na een niet zo goede nachtrust zijn we ‘s morgens rond 08:00 wakker geworden. De geluiden van de airconditioning en van de scheepsmotoren hebben onze nachtrust geen goed gedaan. Gelukkig waren er deze keer geen muggen (Always look on the bright side of life…). We hebben ons gedoucht en dan een luchtje geschept op het dek. Om 09:00 zijn we gaan ontbijten in het restaurant.

Bemerk de kleine oogjes.

Een eenvoudig doch voedzaam ontbijt.

Tussen 11 en 12 uur zijn we gaan zonnebaden op het bovenste dek bij het zwembad. Gelukkig waren er nog 2 ligzetels naast elkaar vrij. Tegen 12 uur waren we voldoende gebakken in de Middellandse zon.

Rond 17:00 gingen we naar onze hut om nog wat te rusten, maar het kuispersoneel klopte op de deur om te vragen of we wilden ontruimen. We hebben onze valiezen in een haast gepakt en zijn dan op het dek staan kijken naar de golven. We zagen eerst meeuwen en daarna land in de verte. Omstreeks 18:00 zagen we een loodsbootje naderen. Dit bootje kwam ons tegemoet gevaren, op onze hoogte maakte het een korte bocht het voer naast ons en dan tegen de boot aan dezelfde snelheid, de loods stapte uit het bootje en klom met een touwladder in onze ferry. Alles ging ongelooflijk snel en precies. Petje af voor deze professionelen!

Het loodsbootje vaart ons tegemoet.	Op onze hoogte draait het naar ons toe. Onze ferryboot heeft een maximum snelheid van 28 knopen, ongeveer 50 km/u
Het loodsbootje vaart tot tegen de ferry, en terzelfdertijd komt de loods buiten, neemt de touwladder en klimt ons schip in.	De loods is nog maar binnen of zijn collega vaart weer full speed naar de haven.

We voeren de haven van Barcelona binnen onder begeleiding van de loods. Het duurde nog tot 18:45 tegen we aangemeerd lagen. Toen stonden alle passagiers te wachten in de gangen en begon de chaos terug. We zijn nog redelijk vlot op het dek waar onze wagen stond geraakt, met dank aan de Italiaanse passagier die we herkenden toen we de vorige dag na hem het schip inreden. Helaas voor ons, stond onze wagen in een gang onder een afrit. We moesten wachten tot de passagiers achter ons ook ter plaatse waren om hun wagen eerst naar buiten te rijden. Nu wil het wel lukken dat de laatste in de rij een ouder koppel was, dat niet snel hun wagen terugvond. De chauffeur achter ons was hierover zeer kwaad, want hij stond al langer dan ons te wachten. We waren bijna de allerlaatsten die het schip verlieten, tussen enkele Bulgaarse vrachtwagens.

We varen naast de pier.	Een kleiner cruise schip.
Barcelona stad.	Onze wagen met nog 2 wagens erachter. wij moeten achteruitrijden.
Wachten op de eigenaar van de laatste wagen, terwijl het schip bijna leeg is.	Eindelijk uit de boot, hier zijn we op juist de kustweg opgereden.

Eenmaal we uit de haven waren, hadden we beslist om de kustweg te nemen tot aan de afslag naar het dorp waar wij een kamer geboekt hadden bij een Bed & Breakfast ‘Cal Ganso’ in Albinyana. Helaas voor ons was het vrijdagavond en was het weekend begonnen voor de Barcelonezen. Het was dus file op de kustweg. Na een uur waren we amper 6 km opgeschoten. Uiteindelijk hebben we een afrit genomen naar de tolweg een paar km verder en het laatste stuk zijn we goed kunnen opschieten. In Albinyana aangekomen, konden we gelukkig vlug de straat vinden waar onze B&B was. We hebben aangeklopt (eer is geen bel) en zijn er goed ontvangen door onze gastheren, een jong Spaans koppel dat gelukkig een klein beetje Engels kende. De gastheer heeft ons kort door het mooie gerestaureerde dorpshuis geleid. Er was nog een ander stel te gast, een koppel uit Noord-Engeland dat met de motorfiets door Spanje reisde. We zaten samen van ons avondmaal te genieten en hebben met elkaar nog wat reisverhalen uitgewisseld.

Ons avondmaal was een slaatje van lokale producten, begeleid met een lekker frisse Cava geproduceerd in de omgeving.

Ons laatste glas hebben we gedronken op het terras, tot de muggen ons naar binnen joegen.

We zijn om 22:30 gaan slapen, met de airco aan, want anders was het veel te warm.

Nog een goede vakantie!

2013-07-25 Van Montepulciano naar Civitavecchia

Deze morgen zijn we om 07:15 opgestaan om onze valiezen klaar te maken, de kamers op te ruimen en de wagen te laden. en natuurlijk nog van een stevig ontbijt te genieten met een laatste keer een lekkere koffie uit onze espresso machine.

Voor de afreis heeft Jan nog foto’s genomen van de 3 kamers in het vakantiehuis.

Het dak en de ventilator in onze slaapkamer.	De badkamer, met de douche links achter het muurtje.
Het keukentje, rechts uit het zicht staat de frigo en de espressomachine.	‘k heb mijn wagen volgeladen…

Na het ontbijt kwam de eigenares ons opzoeken om haar geld te innen en om ons te bedanken. We hebben ook nog afscheid genomen van onze Nederlandse buren en zijn dan vertrokken richting Tarquinia aan de Middellandse zee. We hebben secundaire wegen genomen via Chianciano door de vallei d’Orcia om nog eens goed te genieten van de omgeving.

Chianciano. Het oude stadsgedeelte.	De valle d’Orcia.
Langs de SS-2 over de bergen naar de Middellandse zee.	Mooie bomenrijen, een oude heirbaan en bijna geen verkeer.
Een boer brengt zijn schaapjes op het droge.

Aan de stad Tuscania zijn we gestopt om onze reisdocumenten voor de boot te laten afdrukken, want er was nog een wijziging. Er was een kleine fotocopy shop waar we dit konden doen. De stad zelf is een volledig omwalde stad die een kort bezoek waard is.

De vestingmuren van Tuscania.

bovenop de muren, met zicht op een kerk en andere vestingmuren.

Van Tuscania is het nog slecht 20 km naar Tarquinia. Daar waren we van plan om ons middagmaal te nemen. Onze GPS ligt echter dwars en stuurt ons eerst 3 km de verkeerde kant op, het beseft dan zijn fout en stuurt ons dezelfde weg terug. We zijn toch nog vlot in Tarquinia aangekomen. Hier hebben we een eenvoudige pizzeria gevonden. We namen er een een menu van 10 euro met een pizza, wat frietjes, een biertje en een koffie. De serveerster was Poolse en op het terras zat ook een Pools gezin dat hier op vakantie was en waarmee ze haar eigen taal kon spreken.

Vanaf Tarquinia moeten we vanavond nog 25 km tot aan de haven van Civitavecchia.	Onze wagen staat geparkeerd buiten de stadswallen, in de schaduw van een boom.
Toegang tot de stad via een poort voor wandelaars.	Het zoveelste opgefokte fiatje 500.
Ons voorgerecht: frietjes met veel zout.	Ons hoofdgerecht: pizza formaggio.

Na het eten zijn we nog een uurtje door de stad gewandeld.

Vanaf Tarquinia kun je de zee zien, maar er is nog een nieuwe stad Tarquinia Lido die aan het strand ligt. D rest van de namiddag hebben we daar doorgebracht. Er is ook een golfterrein, maar het was ondertussen 30° in de schaduw en we hebben geen golf gespeeld. Er was wel volk op de golfbanen.

Tarquinia Lido is een badplaats zoals je er vele aan de kust vindt, de Italiaanse stranden zijn echter wel meestal privé bezit.

Omstreeks 18:30 zijn we dan doorgereden naar Civitavecchia om in te schepen op de ferry naar Barcelona. De inscheping in deze haven verloopt echt wel heel chaotisch in tegenstelling tot de gestroomlijnde organisaties van de Kanaalhavens, wordt je hier van het kastje naar de muur gestuurd. De wagens die toekomen in de haven rijden door de wagens die klaar staan om in te schepen. Het personeel in de kantoren spreekt bijna geen Engels. Eenmaal je de weg kent is het te doen, maar voor de vele toeristen die hier de eerst keer moeten inschepen is verwarring troef.

We naderen de haven.	Zicht op de ferry's in de haven.
Na veel heen en weer geloop kunnen we onze wagen eindelijk in de 3de rij plaatsen. (Vroeg aankomen wordt echter niet beloond, beter is zo laat mogelijk toekomen, dan mag je vlugger op de boot en naar je hut).	Daar licht de boot te wachten.
Inrijden met de wagen in de achterkant van het schip, het is ondertussen donker. De eerste rijen, mogen pas laatst binnenrijden.	Eindelijk. Met de hulp van een Filipijnse bediende zijn we in onze hut geraakt.

Eenmaal we in onze hut waren viel er een pak stress van ons af. We zijn nog op het bovendek gaan kijken naar het varen uit de haven en daarna zijn we vroeg gaan slapen (22:00).

Op het dek wachten tot de boot vertrekt.

Weg uit de chaos van Civitavecchia.

Nog een goede vakantie!

2013-07-24 De laatste dag in Montepulciano

* Dit verslag werd geschreven op de veerboot naar Barcelona. De laatste avond van ons verblijf was de internetverbinding uitgevallen *

Deze morgen zijn we terug wat vroeger opgestaan, om nog voor de middaghitte een laatste maal te wandelen door Montepulciano.

Onderweg zijn we gestopt in Acquaviva aan het tankstation om diesel te tanken, we nemen hier telkens maar een halve tank, diesel is hier duur (1,60 euro) en onze wagen vervoert anders 30 kg aan diesel te veel mee.

Toen we aan de grote parking onderaan Montepulciano kwamen was er geen kat te bespeuren. We parkeerden de wagen onder een boom en dekten de voorruit terug af. Vervolgens namen we de trappen omhoog naar het centrum van Montepulciano. Aan de parking bij de hoofdpoort was het ondertussen een drukte van jewelste van toeristen die nog een betalend parkeerplaatsje zochten.

Deze keer namen we een zijstraat in plaats van de hoofdpoort om de stad binnen te gaan.

In een van de kleine kerkjes stonden de boetekleren en een praalwagen uitgestald, het doet wat denken aan de boeteprocessie in Veurne.

In de stad zijn er meerdere huizen die Bed & Breakfast aanbieden, hieronder de ingang tot enkele van de duurdere:

Op het centrale plein hebben we ons op de travertijnen bank in de schaduw gezet om wat uit te blazen.

Op het hoogste punt van de stad stond hier vroeger ook een burcht, nu is dit een museum met een park.

Ingang naar het kasteel.	Expositie Italiaans design. Wat ons vooral beviel was de echt, maar echt, goede airco in deze zaal.
Sint-Sebastiaan spelen.	Blijf maar weg met die boog en pijlen.

Langs de zuidkant van de stad zijn we teruggekeerd naar de hoofdpoort. Het laatste stuk zijn we door de drukke hoofdstraat gewandeld want we moesten nog wat geld afhalen aan een bankautomaat om morgen onze gastvrouw te betalen.

zicht over de daken van Montepulciano	Gudrun schuilt voor de zon.
Papieren schoenen aan de ruit van een schoenwinkel.	Beam me up, Scotty!
Laatste stukje kunstwerk boven de ingang van een kerk.

Ondertussen was het middag en 30° in de schaduw Onderweg naar de parking zijn we nog binnengestapt in een vinoteca om wat heerlijke Peccorino kaas en een paar flessen Vino Nobile di Montepulciano te kopen. In de shop stonden een paar rijke Russen een hele lading wijnen in te slaan. Hun zware 4x’ stond foutief geparkeerd voor de ingang. Maar dat zal hen worst zijn.

Bij ons thuis aangekomen heeft Jan het eten bereid: aubergines in de oven met mozzarella en het overschot van de Arrabiata tomatensaus.

‘s Namiddags trok Gudrun baantjes in de zwemkom terwijl Jan een tukje deed in de schaduw.

‘s Avonds hebben we nog een foto kunnen maken van een vogeltje dat dagelijks zo mooi zat te fluiten in onze tuin. We hebben het opgezocht: het is een putter, een vinkensoort die ook bij ons voorkomt, maar veel zeldzamer dan hier in Italië.