2013-07-16 Bezoek aan Montepulciano

De morgen zijn we omstreeks 8:30 naar het Montepulciano gereden. We zijn vroeg vertrokken om in de voormiddag door het stadje te kunnen wandelen eer het te warm is. Alhoewel ons vakantieverblijf in de gemeente Montepulciano ligt is het nog bijna 10 km rijden tot aan het stadje zelf.

wijngaarden met vino Nobile di Montepulciano. Het stadje ligt op de heuvel in de achtergrond.

Een toscaanse villa zoals die geliefd is bij onze staatslieden.

Montepulciano is een stad die zijn hoogtepunt kende in de Renaissance tijd zoals vele steden in Toscane. Het ligt op een heuvel omgeven door versterkte muur en wachttorens. Binnen deze muren bevinden zich kerken, paleizen en een wirwar van straatjes met winkels en wijnkelders.

De hoofdingang door de versterkte poort.	Een eerste kerk.
Steegje neer en steegje op.	Even een slokje nemen, het wordt al warmer.
Een steegje dat naar een pleintje leidt.	Het pleintje van het Goede Hart.

De stad ligt in de lengte uitgestrekt over een heuvel zoals op onderstaand plan te zien is.

Aan de zijkanten van de stad heb je over de vestingmuren telkens een mooi zicht op de heuvels eromheen.

De zuidkant.	De westkant met de basiliek die buiten de stad ligt. Er staat nog een Domkerk in de stad.
De noordkant.	Geen oostkant , daar is de hoofdpoort en een groot park.

Op het centrale plein staan de belangrijkste gebouwen: het stadhuis, de Domkerk, enkele musea en de toeristische dienst. De voorgevel van de domkerk is niet echt mooi te noemen, vandaar geen foto.

Recht voor de witte toren van het stadhuis.	De ingang tot het martelmuseum, met een Italiaanse schone die te veel wou vermageren.
De ingangspoort tot het stadhuis.	Een marmerbeeldhouwwerk in de domkerk.
Door dezelfde artiest, deze mooie praalgrafsteen van een invloedrijke burger.	De stadswaterput. Dankzij de waterput kon men lang belegeringen weerstaan. Desondanks is Montepulciano toch enkele keren van eigenaar veranderd.

We passeerden langs een conservatorium dat gehuisvest is in een oud paleis en waar je uit de ramen een operazanger en enkele cellospelers hoorde oefenen. Hieronder een foto van één van de ramen en het mooie interieur, de cello muziek moet je er zelf bij denken.

Even buiten de stad ligt een basiliek. We zijn er ook nog even naar toe gewandeld, de afdaling was steil over een kilometer, maar het was tussen de bomen en nog redelijk fris. Onderweg kwamen we een groep bejaarde Italiaanse koppels tegen die ons vroegen of het ver was naar het centrum boven. In ons beste Italiaans hebben we geantwoord dat het nog geen kilometer was: ‘Non è un chilometri, è meno.’. Later hebben we ze nog in het stad teruggezien, ze hadden het dus wel gehaald.

Afdaling tussen de bomen naar de basiliek.	Het oude klooster naast de basiliek.
De oude basiliek zelf, er zijn restauratiewerken bezig binnenin.	Terug omhoog naar de toegangspoort aan de noord-west zijde.

Eenmaal terug in het centrum zijn we langs wat steegjes terug naar de hoofduitgang gewandeld.

Op de hoek weer een wijnwinkel.	Met zo een klein fiatje raak je door de kleinste steegjes.
Even de romeinse dakpannen bewonderen.	De bisschop wijst de windrichting aan.
Een klok met automaat die het uur slaat.	En nog een wijnhandel.
Er wordt hier niet alleen wijn maar ook olijfolie gemaakt.	Een klas Japanse (?) meisjes komt de stad binnengewandeld.

Na het bezoek aan dit mooie stadje zijn we in de wagen gestapt en teruggereden naar ons vakantiehuis. Daar hebben we nog de rest van ons slaatje gegeten en relaxed: zwemmen en wat korte golfslagen oefenen.

Naast wijn- en olijfgaarden staan in de vlakte ook veel zonnebloemvelden.	Deze namiddag was het terug 32°, lekker afkoelen in het zwembad.
Heen en weer zwemmen met een pet tegen de zonnestralen.	Nog wat chippen naar een emmertje.

Deze avond hebben we na het avondmaal een kleine regenvlaag gekregen, maar het was slechts een slabuitje. Wij zitten hier op ons terras, de zon is ondergegaan, de vleermuisjes zijn uitgevlogen en de muggen steken niet te veel dank zij onze muggen-spray.

Goede nacht en goede dromen.