2013-07-13 Naar Zuid-Tirol

Deze morgen moeten we verder naar Italië met tussenstop in Zuid-Tirol.

 

We hebben onze valiezen gepakt na het ontbijt en omstreeks 09:30 zijn we vertrokken zuidwaarts richting Oostenrijk. Om files te vermijden volgden we de N15 van Regensburg via Landshut, Haag en Rosenheim. In Landshut waren er Ridderfeesten en op onze weg door het mooie centrum zagen we mensen verkleed als middeleeuwer op weg naar de burcht boven de stad.

De N15 is een mooie weg die zich door het heuvelland slingert met als klein nadeel dat er veel vrachtwagens rijden die de tolheffing van de autowegen vermijden.

Langs Haag in Oberbayern stond er nog een imposante burcht met mooie centrale toren.

In Rosenheim zijn we gestopt om ons laatst leeggoed in de supermarkt in te dragen en ons pandgeld terug te krijgen. Bij een bakkerij met terras zijn we gestopt om nog een koffie te drinken en het was een lekkere voor slechts 1,40 euro per tas.

Vanaf dan moesten we de snelweg op naar Oostenrijk luttele kilometers verder. Aangezien het glooiend landschap ban Beieren hier plaats maakt voor de Alpen, en de gewone wegen te traag waren, zijn we vanaf hier op de autostrade gereden. Voorbij de Oostenrijkse grens zagen we op de wegwijzer naar de eerste parking dat er Mautkarten te koop waren. Op de Oostenrijkse autowegen moet je zoals in Zwitserland een vignet kopen, met dit verschil dat je in Oostenrijk een 10-dagen vignet kunt kopen voor 8,30 euro. De Parking zat afgeladen met toeristen en velen stonden in de winkel aan te sluiten om hun kaart te kopen. Het aanschuiven ging vlot en daarna konden we terug verder richting Innsbruck, om vandaar naar de Brennerpas te rijden. De autostrade was druk bereden en om de haverklap waren er herstelwerken waar je een 2 tot 8 kilometer maar 80 km/u mocht rijden.

Voor de Brennerpas zijn we nog eens gestopt om naar het toilet te gaan en wat op te frissen want we kregen we op de radio meldingen van files aan de Brennerpas. Het was ondertussen weeral 25 graden.

Gudrun voor de Imbiss.

Deze hansworst moest van Jan ook op de foto

Toen we terug de autosnelwag opreden hoorden we nog eens de filemelding. We zijn dan maar de eerst afrit aan Italiaanse zijde afgereden en hebben de SS12 gevolgd richting Bozen. Maar volgens wat we zagen van het verkeer op de autostrade boven en naast ons, was de file reeds opgelost.

Langs het dal naar Bozen zie je veel versterkte burchten.

De weg is ook enorm geliefd bij motorrijders en wielertoeristen. Na 60 km moesten we afslaan en terug klimmen om naar het hotel in Seis te rijden. De weg slingert zich met vele haarspeldbochten tot aan de Dolomieten.

Onze eerste blik op de Dolomieten.

Hier nog een zicht op weg naar het hotel.

Voorbij Seis lag ons hotel in een dal. We reden met onze wagen op de parking en moesten dan nog een 50-tal meter te voet afdalen tot aan het hotel. Bij de check-in geeft men ons een golfcart geleend om onze bagage te gaan halen.

Eenmaal in onze kamer hebben we een douche genomen. Daarna zijn we wat gaan oefenen op de putting green. Deze keer zijn we het golfterrein niet opgegaan want het is een zwaar terrein, er was een onweerswolk op komst en wij waren eigenlijk te moe na onze trip. Het was gelukkig slechts een korte bui, in de kortste keren was alles terug droog.

zicht op het lager gelegen deel van hat golfterrein.

Achter de sparren bij de putting green ligt de andere helft van het terrein.

Gudrun heeft Jan getrakteerd voor zijn verjaardag met een rugmassage in het wellnescentrum in het hotel. We hebben nog wat brood en kaas gegeten en dan genoten van het uitzicht vanaf ons kamerterras op de vallei.

Onze kamer bevindt zich op de hoek van het hotel boven Jan.

Zonsondergang boven de vallei.

Goede nacht en goede dromen.