Deze morgen werden we om 6:30 reeds wakker gemaakt door vrachtwagen verkeer en door gepiep uit een boerderij een kilometer verderop, er was een vorkheftruck aan het laden en bij het achteruitrijden deed het ding steeds piep-piep-piep. Over de vlakte is dat een kilometer verder gemakkelijk te horen. We zijn pas om 8:00 opgestaan en na ons ontbijt van youghurt met muesli en banaan zijn we vertrokken op uitstap naar Pienza, een 25-tal kilometer verderop.
 De wijnroute van de Vino Nobile di Montepulciano. |  Om naar Pienza te gaan moeten we langs Montepulciano. |
De weg tussen Montepulciano en Pienza slingert zich tussen olijfgaarden, wijngaarden en Palazzo’s. Eenmaal Pienza bereikt, parkeerden we ons op de gratis parkings een kilometer van de hoofdingang. Zoals dikwijls leggen we nog een doek over de voorruit tegen de felle zon.
We volgende een zijweggetje dat via het priesterseminarie een wandelpad volgt met een prachtig uitzicht over de Toscaanse landschappen. Langs dit grindweggetje zaten een aantal oudere mensen een boek te lezen en zat een jongeman non-stop te praten in zijn GSM.
 Dit landschap staat op het Unesco werelderfgoed. |  Een pad leidt ons van het seminarie naar de muren van de stad. |
Op het eind van het paadje komen we aan een klein park waar de hoofdweg ook op uitkomt. Vandaar kunnen we door de kleine poort de stad in.
Net zoals Montepulciano ligt Pienza bovenop een heuvel. De toegangspoort ligt links op de kaart.
Pienza is het geboortedorp van paus Pius II, en deze man heeft het dorpje als zijn zomerresidentie gekozen, met als gevolg dat het dorpje volledig werd heraangelegd en als een mooi voorbeeld geldt van de urbanisatie in de Renaissance tijd.
 Langs de grote poort het stadje inwandelen. Deze poort werd vernield door beschieting tijdens de bevrijding in WWII en is sindsdien gerestaureerd. |  Voor het Pauselijk paleis vraagt Jan zich af of het zal regenen of niet. |
 Op vele plaatsen is het pauselijk wapen te zien. |  De voorgevel van de domkerk is volledig in travertijn bekleed. |
 In de domkerk zie je op vele zuilen nogmaals het pauselijk wapen. |  Het stadhuis staat rechtover de domkerk. Gudrun luistert naar de uitleg van de Engelstalige gids achter haar. |
 Zowaar een pater in traditionele pij die de kerk binnentreedt. |  Langs de achterkant van de kerk zien we de klokkentoren en kunnen we nogmaals over de stadsmuur het Toscaans landschap bewonderen. |
Aan het andere eind van het stadje liggen de Nuove Case (nieuwe huizen). Ze zijn ook al oud maar zien er planmatiger aangelegd uit.
 |  |
Langs de straat met de nieuwe huizen stappen we terug het oudere stadsgedeelte in.
 Zonnige gevels met bloemen onder ieder vensterraam. |  Gedenkplaat van Pius II aan het stadhuis. |
 Pleintje aan achterkant stadhuis. |  Ook deze inwoner verzorgt zijn geveltje. |
 Deze kledingwinkel had een mooie oude bromfiets boven de rekken staan. |  Een palazzo van een bisschop, nu als hotel uitgebaat. |
Bij het terugkeren liepen we langs de zijstraatjes die op de hoofdstraat uitkwamen en zo kwamen we uit op een weggetje langs de achterkant van het paleis en de andere zijde van de domkerk.
 Aan de andere zijde van de domkerk, terug met zicht op Toscane. |  Het ‘terras’ van de paus, met dank aan de geldelijke steun van de middeleeuwse gelovigen. |
 Zicht op de binnenkoer van het pauselijk paleis. |  De stevige deur die de toegang beschermt. |
Uiteindelijk werd het middag en was het tijd om huiswaartst te keren, het was ondertussen al 29°.
 Nog een laatste zijstraatje uit… |  …om langs dezelfde grindweg via het seminarie naar de parking te gaan. |
We zijn rustig naar huis gereden door de slingerende baantjes. Er was een zenuwpees van een Roemeen die ons per se moest voorbijsteken voor een bocht, maar het geluk was met de dommen, er daagde een tegenligger op die tijdig kon remmen voor het haastig Roemeentje. Wij waren reeds op een veilige afstand achter deze Fangio gebleven.
Nadat we thuis kwamen, hebben we eerst een lekkere koffie gezet met de Italiaanse espresso machine en na het genot daarvan eten klaargemaakt. Het was opnieuw een koude sla, ditmaal met nectarinen, mozarella en bresaolo rundsvlees.
 Italianen kunnen misschien geen goede treinstellen maken (Fyra), maar wel uitstekende espresso machines (Saeco). |  Ons middagmaal, aangevuld met een frisse Moretti Zero (alcolholvrij biertje) |
In de namiddag hebben we wat gerust, een 45 minuten baantjes gezwommen in het zwembad, nog wat gerust en daarna boodschappen gedaan in een shopping center bij de stad Chiusi op 10 km ten zuiden van ons huis. Daar hebben we eten, fruitsap, water en bier opgeslagen voor de volgende dagen.
Ons avondmaal was een slaatje volgens een recept van Piet Huyzentruyt met krulsla, mozarella, zongedroogde tomaten, verse basiliculm en ingelegde artisjokbodems.
De krulsla en de basilicum zijn in deze streek echt wel bitter, wat ons gerecht een beetje deed tegenvallen, we hebben nog overschot voor morgen maar we zullen wat meloen kopen om de smaak te verzoeten.
Vanavond is alles heel stil rondom ons, de zon is met een felrode kleur ondergegaan, de zwaluwen gingen slapen en de vleermuizen gingen dan weer op jacht.
Goede nacht en als u ook op vakantie bent, goede reis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten